W co wierzysz? W życie wierzę. … i nie tylko mam tu na myśli istnienie pozagrobowe. Chodzi mi bardziej o wiarę w życie – to tu, teraz – wszak większość z nas wierzy, że coś istnieje lub wcale tego nie ma.
Psychologia, społeczeństwo, egzystencja
Z psychologicznego punktu widzenia, wiara jest narzędziem motywacyjnym a także siłą napędową człowieka. Mogę wierzyć w samego/samą siebie, w swoją własną skuteczność, w swoje zasoby, zdolności itp. Podejmowanie wyzwań, wychodzenie z tzw. strefy komfortu, podnoszenie się po takiej czy innej porażce – bez wiary w siebie, trudno to wszystko osiągnąć.
Wierząc w siebie, możemy uwierzyć w swój osobisty sukces, w pozytywny rezultat, że nasz wysiłek nie tylko ma sens ale też doprowadzi nas do oczekiwanych – lub zwyczajnie lepszych – rezultatów. Wiarę można przyrównać do takiego wewnętrznego silnika, który pomaga nam wytrwać mimo przeszkód, wątpliwości, zniechęcenia.
Wierząc w siebie, możemy uwierzyć w każdy jeden proces, jaki w nas, przez nas, zachodzi. Kryje się za nią zaufanie, iż dążenie do zamierzonego celu, przy okazji systematycznej pracy oraz nauki, ma sens nawet wówczas, gdy efekty nie są widoczne od razu, tak na pierwszy rzut oka.
Tak więc wiara ma w naszym życiu wymiar psychologiczny, społeczny a nawet egzystencjalny. To szeroko rozumiane pojęcie, nie tylko w sferze duchowości czy religii.
Fundament psychicznej stabilności
Stabilność ludzkiej psychiki opiera się na poczuciu sensu, radzeniu sobie z niepewnością i na nadziei. Wiara jest więc fundamentem psychicznej stabilności, ponieważ dzięki niej nasze życie nabiera głębszego sensu a także ma swój cel. Pomaga ona przetrwać wszelkie egzystencjalne kryzysy czy poczucie pustki.
Kiedy wierzymy (tak naprawdę wszystko jedno w co lub w kogo) w życiu, które jest pełne rozmaitych niewiadomych, potrafimy zaakceptować każdą niewiadomą i działać pomimo braku gwarancji na jakikolwiek sukces. Wiemy, że mimo wszystko jakoś to będzie lub że mamy wystarczające zasoby, by móc poradzić sobie z tym, co nadejdzie.
Wiary nie można odłączyć od nadziei. Jeżeli potrafimy uwierzyć w lepszą przyszłość – czy to dla nas, dla naszych bliskich czy dla całego świata – zyskujemy energię, by walczyć z obecnymi trudnościami. Mamy też motywację, by dążyć do zmiany.
Relacje społeczne
Wszelkie międzyludzkie relacje, jakby nie patrzeć, opierają się na wierze. Jest to nic innego jak szeroko rozumiana wiara w drugiego człowieka. Wierzymy w jego uczciwość oraz dobre intencje względem nas. W ten sposób budujemy wspólnoty, współpracujemy ze sobą nawzajem, by żyć i jednocześnie tworzyć społeczeństwo, w którym chcemy czuć się bezpiecznie.
Funkcjonowanie społeczeństwa opiera się na wspólnych wartościach, etycznych zasadach a także ideałach. Wierzymy w te wszystkie wartości, choć nie zawsze – w danym momencie – są one realizowane. Wierząc w wolność, sprawiedliwość itp. naród tworzy swoją kulturę a więc funkcjonujemy w naszym społeczeństwie.
W co wierzysz?
Moja odpowiedź brzmi: w życie wierzę. Wierzę w chwilę obecną i to, co po niej nastąpi. Wiara w życie to mój wewnętrzny kompas – on nadaje kierunek a także sens wszelkim moim działaniom. W obliczu lęku, porażki czy niepewności wiara w moje własne życie jest moją siłą rezerwową. Wiara jest klejnotem społeczeństw. Bez niej zbudowanych zdrowych relacji międzyludzkich, opartych na wzajemnym zaufaniu, w ogóle by nie było…
W życiu potrzebujemy głębokich, wspierających przekonań, które wykraczają poza czysto empiryczne dowody. Oddychasz, więc żyjesz, ale przecież życie to coś znacznie więcej. Spróbuj uwierzyć w to! Z własnego doświadczenia wiem, jakie to trudne, wręcz niemożliwe, ale nie musisz od razu rzucać się z motyką na księżyc. Wiarę w życie budują małe aczkolwiek regularne kroki. Zabłądzisz, zawracasz – nie poddajesz się. Błądzić to przecież ludzka rzecz a odnaleźć w tym wszystkim sens to prawdziwe człowieczeństwo.
Autor: Michał Szewczyk – od 2016 roku związany z serwisem Giełda Tekstów. Copywriter piszący artykuły z zakresu psychologii, prawa, finansów oraz każdego innego tematu, który go zainspiruje. Lubi słuchać podcastów zarówno psychologicznych jak i kryminalnych, przedstawiających autentyczne zbrodnie lub niewyjaśnione zaginięcia. Pisanie stanowi nieodłączny element jego codzienności
Sprawdź też: Jak być dobrym ojcem? #1 Ojciec tu i teraz
Podoba Ci się? 
